Yönetici ve lider koçluğu; unvan, yetki ya da pozisyondan çok, taşınan sorumlulukla ilgilenen bir çalışmadır. Bu süreçte odak; daha iyi yönetme teknikleri öğretmekten ziyade, liderin kendisiyle, insanlarla ve sistemle kurduğu ilişkiyi güçlendirmektir.
Bugünün liderleri çoğu zaman yüksek hız, belirsizlik ve sürekli karar baskısı altında çalışıyor. Herkesin baktığı, çok şeyin beklendiği bu rollerde; yalnızlık, zihinsel yük ve duygusal yorgunluk görünmez biçimde taşınabiliyor. Yönetici ve lider koçluğu, tam da bu görünmeyen alanlara temas eder.
Bu koçluk yaklaşımında mesele “ne yapmalıyım?” sorusundan önce, “ben bu yükle nasıl duruyorum?” sorusunu ele almaktır. Liderin karar alma biçimi, belirsizlikle ilişkisi, kontrol ve güven arasındaki dengesi, etki alanını doğrudan belirler. Koçluk süreci, bu farkındalığın oluşmasına alan açar.
Yönetici ve lider koçluğu; hazır cevaplar sunmaz, yönlendirme yapmaz. Bunun yerine, liderin kendi düşünme biçimini yavaşlatmasına, netleştirmesine ve derinleştirmesine destek olur. Amaç, liderin hem kendisiyle hem de yönettiği sistemle daha sağlıklı bir ilişki kurabilmesidir.
Bu süreçte bireysel iyilik hâli ile organizasyonel sorumluluk birbirinden ayrılmaz. Çünkü liderin taşıdığı yük, karar kalitesini; karar kalitesi ise ekibin güvenini ve performansını doğrudan etkiler. Güçlü liderlik, sadece dayanmak değil; dayanıklılığı bilinçli şekilde inşa edebilmektir.
Ben yönetici ve lider koçluğunu; kontrol etmek ile güçlendirmek, hız ile denge, bireysel güç ile kolektif etki arasındaki hassas çizgide yapılan bir çalışma olarak görüyorum. Liderin hem insan kalabildiği hem de yön duygusunu koruyabildiği bir alan açmayı önemsiyorum.
Bu koçluk sürecinin hedefi; daha net kararlar alan, ilişkilerde daha sağlam duran ve belirsizlikte dağılmadan ilerleyebilen liderlik duruşları geliştirmektir. Asıl kazanım; sadece daha iyi sonuçlar değil, insanı ve sistemi birlikte taşıyabilen liderlerdir.
Çünkü benim için liderlik; tek başına güçlü olmak değil, birlikte sağlam kalabilmektir.